Τελευταία Νέα

Δείτε τα όλα

Social Media Channels

Εγκύκλιος Χριστουγέννων 2012

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

"Ἁνέτειλας Χριστέ ἐκ Παρθένου νοητέ ἥλιε τῆς δικαιοσύνης".

Τά Χριστούγεννα εἶναι ἡ ἡμέρα πού ἡ ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἑορτάζει την κατά σάρκα γέννηση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐκ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Αὐτή ἡ φανέρωση τοῦ Θεοῦ "ἐν σαρκί", αὐτῆ ἡ γέννηση τοῦ Θεοῦ ὡς ἁνθρώπου εἶναι τό μεγαλύτερο γεγονός ὅλων τῶν ἐποχῶν καί ὅλων τῶν αἰῶνων. Καί τά Χριστούγεννα, ὡς ἑορτή τῆς γεννήσεως τοῦ Θεοῦ ὡς ἁνθρῶπου, ὡς Θεανθρώπων, εἶναι ἥ ἀρχή ὅλων τῶν ἑκκλησιαστικῶν ἑορτῶν τῶν Χριστιανῶν, γιατί εἶναι ἀρχή ὅλων τῶν ἑκκλησιαστικῶν γεγονότων τῆς χριστιανοσύνης. Δικαίως ὁ Ἀγιος Ἱωάννης ὁ Χρυσόστομος ὀνόμασε τά Χριστούγεννα "Μητρόπολιν πασῶν τῶν ἐορτῶν" δηλαδή μητέρα καί πηγή καί ἀρχή ὅλων τῶν ἑκκλησιαστικῶν ἑορτῶν. Γιατί εἶναι ἀρχή καί πηγή ὅλων τῶν σωτηριωδῶν χριστιανικῶν γεγονότων, που συνέβησαν στήν ἱστορία τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Στήν Ἐκκλησία μας, πού εἶναι τό σῶμα τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ, δεν ὑπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ τῆς ἑκκλησιαστικῆς ἑορτής καί τοῦ γεγονότος πού ἡ Ἑκκλησία τιμᾶ μέ τίς ἁκολουθίες της. Γιατί ἕνα σωτηριῶδες γεγονός πού κατά τήν θεία οἱκονομία συνέβη σε δεδομένη ἱστορική στιγμή, συνέβη μέ τέτοιο τρόπο καί τέτοιο σκοπό ὥστε νά μείνει μετά γιά πάντα. Συνέβη δηλαδή κατά τέτοιο τρόπο καί μέ τέτοιο σκοπό γιά νά γίνει λειτουργικό, ὅλης τῆς ἱστορίας τῆς Ἑκκλησίας ἑπί γῆς, μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία καί στην αἰωνιότητα. Αὐτή ἡ λειτουργική γιά τόν ἀνθρωπο σωτήρια μεταφορά καί προέκταση τῶν θείων γεγονότων μέσω τῆς ζωῆς μας ἑπί τῆς γῆς, εἶναι πράγματι ἡ ζωή τῆς Ἑκκλησίας καί τό ἑορτολόγιο τῆς Ἑκκλησίας εἶναι ἡ λειτουργία της. Λειτουργία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ πού μᾶς ζωοποιεῖ καί μᾶς σῶζει.

Στον μεγάλο οἶκο τοῦ Θεοῦ τῆν Ἑκκλησία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ τόν στύλο καί τό ἑδραίωμα της Ἀληθείας, εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστό, ὅτι "μέγα ἑστί τό τῆς ευσεβείας μυστήριο" καί το μυστήριο αὐτό είναι τό ὅτι "Θεός ἑφανερώθη ἑν σαρκί, ἑδικαιώθη ἑν Πνεύματι, ὤφθη ἀγγέλοις, ἑκηρύχθη ἑν ἕθνεσιν" (Α’ Τιμ. 3,-15-16). Ὁ Αἰώνιος, Ἄναρχος, Ἁπρόσιτος καί Ἁκατάληπτος ἀλλά Φιλάνθρωπος Θεός, κατέβηκε στόν κόσμο, ἕλαβε "σάρκα", καί γεννήθηκε ἅνθρωπος με ψυχή καί σῶμα καί νοῦ καί θέληση καί ζωή ἁνθρώπινη.

Αὐτή ἡ φανέρωση τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο μας, ἡ πραγματική εἰσαγωγή του στήν οἰκουμένη, εἰσοδος στην ἀνθρώπινη ἱστορία, είναι ὄντως "πάντων τῶν καινῶν καινότατον, τό μόνον καινόν ὑπό τον ἡλιον, κατά τά λόγια τοῦ Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ. Με τό μεγάλο αὐτό θαύμα, με τό ἀσύλληπτο αὐτό μυστήριο δέν μπορεῖ νά συγκριθεῖ οὔτε αὐτή ἡ ἴδια ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου από τον Θεό ἐκ τοῦ μηδενός. Διότι ἑνῶ δημιουργεῖ ὁ Θεός ἁνύπαρκτα μέχρι τότε ὄντα καί κτίσματα τώρα Αὑτός ὁ ἴδιος γίνεται κτίσμα, δημιούργημα. Ὁ ἀεί ὤν ὁ Ἁναρχος καί Ἁκτιστος τώρα ὁ ἵδιος γεννᾶται καί γίνεται κτίσμα, ὁ Ἀὀρατος ὁράται καί ψηλαφάται, ὁ Ἁσώματος λαμβάνει σῶμα. Καί τί συμβαίνει τότε;· Ὁ Θεός κατέβηκε μέχρι τον ἅνθρωπο ὥστε ὁ ἁνθρωπος νά υψωθεῖ μέχρι το Θεό. Ὁ Θεός ἔγινε Υἱός ἁνθρώπου για νά γίνει ὁ ἄνθρωπος Υἱός τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός ἐνανθρωπίζεται γιά νά θεωθῆ ὁ ἄνθρωπος.

Γι᾽ αὐτό είναι μέγα τό μυστήριο τῆς σαρκώσεως τοῦ Χριστοῦ γιά μᾶς τούς ἁνθρώπους. Γιά κάθε ἄνθρωπο που με όλη του τήν ὑπαρξη θά πιστέψη στό Χριστό καί θα ζεῖ την κατά Χριστό ζωή μέσα στό σώμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή την Ἑκκλησία Του.

Εὔχομαι σε ὅλους καλά καί εὑλογημένα Χριστούγεννα με Χριστό φανερωθέντα ἑν σαρκί, σταυρωθέντα καί ἀναστάντα.

Μετά πατρικῶν εὑχῶν καί εὐλογιών
Ὁ Μητροπολίτης
† Ο Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Χρυσόστομος

Ποιός είναι ο Χριστός

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός και λόγος του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος.

Αυτός που είπε και έγιναν τα πάντα. Αυτός, στο όνομα του Οποίου στερεώθηκαν οι ουρανοί και θεμελιώθηκε η γη.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης τονίζει στο Ευαγγέλιό του, ότι ο Λόγος σάρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν.

Σας είπα προηγουμένως ότι ο Χριστός είναι η απάντηση του Θεού στην αγωνία του ανθρώπου και την αναζήτησή του και θέλω αυτό να σου το εξηγήσω περισσότερο.

Οι προσπάθειες του ανθρώπου να φθάσει τον Θεό αποδείχθηκαν μάταιες. Η πτώση του ανθρώπου δεν ήταν απλά και μόνο μια παράβαση, μια παρακοή ή μια ηθική αστοχία. Η πτώση του είχε σαν αποτέλεσμα τον οντολογικό ακρωτηριασμό του. Έτσι, ενώ οι πολλές θρησκείες φανερώνουν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον Θεό, φανερώνουν δηλαδή την ασίγαστη δίψα του ανθρώπου για τον Θεό, ο άνθρωπος από μόνος του δεν μπόρεσε να φθάσει τον Θεό και να χορτάσει τη δίψα του.

Ο απόστολος Παύλος λέγει ότι ο Θεός εξαπέστειλε τον Υιόν αυτού όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου. Πλήρωμα του χρόνου, σημαίνει τον κατάλληλο καιρό, την κατάλληλη ώρα. Αυτό που έκανε λοιπόν, τον καιρό κατάλληλο, ήταν η συνειδητοποίηση ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί με τις δικές του δυνάμεις.

Αυτό, λοιπόν, που δεν μπορεί να κάνει ο άνθρωπος, να φθάσει δηλαδή μέχρι το Θεό, το κάνει ο Θεός. Κλείνει τους ουρανούς και κατεβαίνει στη γη. Ο Θεός προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση και γίνεται άνθρωπος, για να μπολιάσει την ανθρώπινη φύση με το θεϊκό μπόλι. Ο Υιός του Θεού, γίνεται Υιός του ανθρώπου. Ο Χριστός, λοιπόν, δηλαδή ο ενανθρωπήσας Υιός του Θεού, είναι η απάντηση του Θεού στην αγωνία του ανθρώπου. Η παρουσία του Χριστού στη γη σημαίνει το τέλος της κάθε θρησκείας και την αρχή της Εκκλησίας. Το τέλος της κάθε θρησκείας με την έννοια κατ' αρχήν ότι ο Χριστός είναι το πλήρωμα, η απάντηση στην θρησκευτική αναζήτηση. Ο άνθρωπος αναζήτησε τον Θεό και ο Θεός ήλθε συγκεκριμένα και πραγματικά να συναντήσει τον άνθρωπο και όχι μόνο να τον συναντήσει άλλα και να τον καλέσει να γίνει μέτοχος της ζωής του.

Η Εκκλησία είναι η κλήση και η μετοχή στη ζωή του Χριστού. Η Εκκλησία είναι ο Χριστός, που προσφέρεται σε μας για να γίνει δικός μας και να γίνουμε δικοί του. Όσοι τον δέχθηκαν, τους έδωσε την εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού, μας λέγει χαρακτηριστικά ο ευαγγελιστής Ιωάννης.

'Ο Χριστός όμως είναι το τέλος της κάθε θρησκείας και από μια άλλη πλευρά. Από την στιγμή που ο Θεός είναι Ένας και αυτός είναι ο Χριστός, τη δίψα του ανθρώπου για τον Θεό μόνο ο Χριστός μπορεί να την σβήσει και κάθε αναζήτηση εκτός του Χριστού είναι μάταιη, δηλαδή χωρίς αποτέλεσμα. (Συνεχίζεται)

Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου Ιωάννου

Η Εκκλησία και οι θρησκείες

Πολλοί ρωτούν:

Γιατί υπάρχουν πολλές θρησκείες;

Πώς εγώ θα ξέρω ποιά είναι η αληθινή;

Άλλοι θέτουν το ερώτημα καλοπροαίρετα και άλλοι κακοπροαίρετα. Λέγοντας κακοπροαίρετα εννοώ ότι κάποιοι νομίζουν ότι εντάσσοντας την Εκκλησία στις πολλές θρησκείες την σχετικοποιούν, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Το πλήθος των θρησκειών τονίζει μια αναντίρρητη αλήθεια. Ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον Θεό, όχι γιατί φοβάται, αλλά γιατί ο Θεός είναι δομικό στοιχείο του ανθρώπου, είναι, για να το πω πολύ απλά, το βασικό υλικό με το οποίο κατασκευάσθηκε ο άνθρωπος. Αναζητώντας τον Θεό δεν ζητά κάποιον ισχυρό προστάτη επειδή φοβάται, αλλά την οντολογική ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του. Οι πολλές θρησκείες φανερώνουν την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να φθάσει στο Θεό. Τις θρησκείες τις έφτιαξαν οι άνθρωποι, είναι οι δρόμοι της δικής τους αναζήτησης. Η πολλαπλότητα των θρησκειών, το φαινόμενο των παραθρησκευτικών φαινομένων δείχνει την ασίγαστη δίψα αυτής της αναζήτησης. Είναι σημαντικό λοιπόν, παιδί μου, να καταλάβεις σωστά την Ιστορία.

Όλοι καταλαβαίνουμε όμως κάτι: ότι ενώ οι θρησκείες είναι πολλές ο Θεός είναι Ένας. Η απάντηση λοιπόν του Θεού στην εναγώνια αναζήτηση του ανθρώπου, είναι ο Ιησούς Χριστός. (Συνεχίζεται)

Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου Ιωάννου

π. Σάββας: Οι φυλές της Ανάστασης (video)

Κήρυγμα του π. Σάββα στην ενορία μας για τις "φυλές της Ανάστασης". Πατήστε το κουμπί play για να ξεκινήσει το video.

Περισσότερα

Εγκύκλιος της Κυριακής των Βαΐων 2011

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Χθές ἑορτάσαμε τήν Ἀνάσταση τοῦ φίλου τοῦ Χριστοῦ Λαζάρου.

Ὁ Χριστός - ἴσως γιά πρώτη καί τελευταία φορά στήν ἐπί γῆς ζωή Του - ἔρχεται σέ ἕνα νεκροταφεῖο. Στό νεκροταφεῖο τῆς Βηθανίας. Καί πλησιάζει στόν τάφο ἑνός ἀπό τούς πιό στενούς Του φίλους, στόν τάφο τοῦ Λαζάρου. Ὁ νεκρός ἔχει πλέον ἀρχίσει νά ἀναδίδει τήν ἀφόρητη δυσοσμία τῆς φθορᾶς, ἀφοῦ ἡ κηδεία του ἔγινε πρίν τέσσερεις μέρες. Ἡ Μάρθα καί ἡ Μαρία, οἱ ἀδελφές του, μαζί μέ ὅλη τήν Βηθανία, εἶναι πάλι ἐκεῖ καί κλαῖνε. Ὁ Χριστός συγκλονίζεται ἀπό τούς θρήνους τους. Πονάει γιά τόν θάνατο τοῦ φίλου Του. Καί δακρύζει...

Περισσότερα

Σελίδα 7 από 10

Δημιουργήθηκε από τον Νίκο Χαραλαμπίδη